aaligoli 
سانگیانگ کایرون: طراحی و کارایی
سانگیانگ کایرون (Kyron)، یکی از مدلهای قدیمیتر اما محبوب این برند است که در دهه ۱۳۸۰ و اوایل ۱۳۹۰ در ایران بسیار پرطرفدار بود. این کراساوور سایز متوسط، با طراحی خاص و تواناییهای خوب، سعی میکرد جایگاهی میان شاسیبلندها و SUVهای کلاسیک داشته باشد. در این مقاله به بررسی طراحی و کارایی این خودرو میپردازیم.
طراحی منحصر به فرد و بحثبرانگیز
کایرون در زمان معرفی، به دلیل طراحی ظاهری خود، نظرات متفاوتی را برانگیخت. نمای جلو با جلوپنجره بزرگ و لبههای تیز و تیز بودن، ظاهری ماجراجو داشت. طراحی چراغهای جلو و سپرها ترکیبی از برآمدگیهای عضلانی بود که در آن زمان مدرن محسوب میشد. طراحی نمای جانبی با خط شانه بالا و سقف شیبدار به سمت عقب، حس پویایی ایجاد میکرد. نمای عقب کایرون با چراغهای عمودی و سپر بزرگ، ظاهر قدرتمندی داشت. البته سلیقههای متفاوتی در مورد زیبایی آن وجود داشت، اما نمیتوان انکار کرد که کایرون در کوچه و خیابان توجهم زیادی را به خود جلب میکرد و شبیه هیچ خودروی دیگری نبود.
فضای داخلی و راحتی
داخل کابین کایرون، طراحی ارگونومیک و سادهای داشت. استفاده از مواد نرم در بخشهای بالای داشبورد و چرم صندلیها، حس خوبی از کیفیت را منتقل میکرد. صندلیها جادار و راحت بودند و فضای سر و پای خوبی برای سرنشینان جلو و عقب وجود داشت. کایرون در تیپهای پرمیوم، امکاناتی مثل سانروف، صندلیهای چرمی، سیستم صوتی خوب و کروز کنترل را ارائه میداد که برای آن زمان قابل تحسین بود. داشبورد طراحی شده بود تا تمام ابزارها در دسترس راننده باشند، هرچند برخی دکمهها کمی کوچک بودند.
پیشرانه و کارایی فنی
کایرون در بازار عمدتاً با موتور ۲.۰ لیتری دیزل (XDi200) و موتور ۲.۳ لیتری بنزینی (Mercedes based) شناخته میشد. موتورهای دیزل کایرون معروف بودند به اینکه “اسبکاری” بودند. گشتاور بالای این موتور در دور پایین باعث میشد که کایرون شتابگیری خوبی از سرعت صفر داشته باشد و برای حرکت در سربالاییها و خارج از جاده بسیار مناسب باشد. سیستم چهارچرخ محرک (4WD) کایرون که به صورت دستی اتصال داشت (قفل شافت)، توان آفرود خوبی را به این خودرو میداد. سیستم تعلیق آن کمی سفت بود که در جادههای خاکی عملکرد خوبی داشت، اما در ترمزگیریهای ناگهانی کمی میلرزید (Dive).
شاسی و ایمنی
کایرون از شاسی لadder-frame (نردبانی) استفاده میکرد. این نوع شاسی همان نوعی است که در پیکاپها و شاسیبلندهای نظامی استفاده میشود. مزیت این شاسی استحکام بسیار بالا برای عبور از موانع سخت است. اما عیب آن وزن زیاد و مصرف سوخت بالاتر نسبت به شاسیهای یونیفادی (یکپارچه) است. با این حال، این شاسی باعث میشد کایرون حس یک تانک کوچک را به راننده بدهد.
کارایی در استفاده واقعی
کایرون خودرویی مناسب برای خانوادههایی بود که دائماً در سفر بودند و جادههای آفرود را تجربه میکردند. فضای بار خوب و توان موتور دیزل آن را به یک مسافرکش عالی تبدیل کرده بود. البته مصرف سوخت موتورهای دیزل آن، اگرچه خوب بود، اما در شهر کمی پر هزینه بود. هزینه تعمیرات و لوازم یدکی کایرون به دلیل حضور گسترده در ایران، مناسب و در دسترس بود.
کایرون امروزه شاید قدیمی شده باشد، اما همچنان به عنوان خودرویی باکیفیت، مستحکم و دارای توان فنی بالا، در خاطرات many ایرانیان باقی مانده است.